Liczba wyświetleń:0 Autor:Edytuj tę stronę Wysłany: 2025-12-26 Źródło:Ta strona
Krótka dyskusja na temat kilku podstawowych właściwości włókien tekstylnych
Włókna tekstylne umieszczone w powietrzu stale wymieniają wilgoć z otaczającym środowiskiem. Oznacza to, że włókna tekstylne stale pochłaniają wilgoć z powietrza, jednocześnie uwalniając ją z powrotem do powietrza. Zdolność włókien tekstylnych do wchłaniania lub uwalniania wilgoci określa się jako ich właściwości pochłaniania wilgoci. Ta właściwość jest jedną z ważnych cech fizycznych włókien tekstylnych.
Stopień wchłaniania wilgoci przez włókna tekstylne wpływa na ich kształt, rozmiar, wagę i właściwości fizyczno-mechaniczne, co z kolei wpływa na ich przetwarzanie i użyteczność. Ponadto zdolność pochłaniania wilgoci bezpośrednio wpływa na komfort noszenia tkaniny. Włókna o dużej zdolności wchłaniania wilgoci łatwo wchłaniają pot wytwarzany przez ciało, pomagają regulować temperaturę ciała i łagodzą uczucie wilgoci, zapewniając użytkownikowi poczucie komfortu. Dlatego zwracanie uwagi na właściwości pochłaniania wilgoci ma kluczowe znaczenie w handlu handlowym, badaniu wydajności włókien, przetwarzaniu tekstyliów i wyborze tekstyliów.
Wśród powszechnych włókien tekstylnych wełna, len, włókna wiskozowe, jedwab i bawełna mają stosunkowo dużą zdolność wchłaniania wilgoci, podczas gdy włókna syntetyczne generalnie mają słabą absorpcję wilgoci. Wśród nich modal i nylon wykazują nieco lepszą absorpcję wilgoci, podczas gdy akryl jest gorszy; poliester jest jeszcze gorszy, a polipropylen i włókno chlorowe są prawie niechłonne.
Obecnie powszechną praktyką jest mieszanie włókien syntetycznych o słabej zdolności pochłaniania wilgoci z włóknami naturalnymi lub włóknami wiskozowymi, które charakteryzują się większą absorpcją wilgoci, aby poprawić zdolność tekstyliów do odprowadzania wilgoci.
Jeśli chodzi o wilgotność włókien, oprócz absorpcji wilgoci, właściwości materiałów włóknistych dotyczące absorpcji wody są również ściśle powiązane z komfortem noszenia tkaniny. Absorpcja wody odnosi się do zdolności włókien do wchłaniania wody w stanie ciekłym.
Zachowanie włókien tekstylnych pod różnymi siłami zewnętrznymi określa się jako właściwości mechaniczne włókien tekstylnych. Siły zewnętrzne obejmują różne formy rozciągania, ściskania, zginania, skręcania i tarcia.
Właściwości mechaniczne włókien tekstylnych obejmują wytrzymałość, wydłużenie, elastyczność, odporność na zużycie i moduł sprężystości włókien.
Wytrzymałość włókna : Wytrzymałość włókna odnosi się do jego odporności na uszkodzenia spowodowane siłami zewnętrznymi, co w dużej mierze decyduje o trwałości wyrobów tekstylnych.
Odporność włókien na zużycie : Włókna i ich produkty ulegają zużyciu w wyniku ciągłego tarcia podczas przetwarzania i rzeczywistego użytkowania. Odporność na zużycie włókien odnosi się do ich odporności na zużycie zewnętrzne. Właściwość ta jest ściśle związana z trwałością wyrobów tekstylnych. Poziom odporności na zużycie jest ważnym wskaźnikiem właściwości tkanin odzieżowych. Na odporność włókien na zużycie wpływają takie czynniki, jak struktura makrocząsteczkowa, struktura supramolekularna, wydłużenie przy zerwaniu i elastyczność włókien.
Typowa kolejność odporności na zużycie dla różnych włókien jest następująca: Nylon > polipropylen > modal > polietylen > poliester > akryl > włókno chlorowe > wełna > jedwab > bawełna > len > Tencel > cupro > włókna wiskozowe > włókna octanowe > włókna szklane.
Odporność chemiczna włókien odnosi się do ich odporności na uszkodzenia spowodowane różnymi substancjami chemicznymi. Włókna w procesach barwienia i wykańczania tekstyliów wchodzą w kontakt z wodą, kwasami, zasadami, solami i różnymi innymi substancjami chemicznymi w różnym stopniu. Dodatkowo podczas użytkowania produkty włókniste są również narażone na działanie różnych środków chemicznych, takich jak detergenty i środki wykończeniowe. Dlatego włókna tekstylne muszą posiadać określony poziom odporności chemicznej, aby spełnić wymagania procesów barwienia i wykańczania, a także użytkowania produktu.
Ponadto zrozumienie odporności chemicznej różnych włókien tekstylnych pozwala na odpowiedni dobór warunków przetwarzania i prawidłowe wykorzystanie różnych produktów włóknistych. Spośród różnych włókien tekstylnych włókna celulozowe wykazują dużą odporność na zasady, ale słabą odporność na kwasy. Natomiast odporność chemiczna włókien białkowych różni się od odporności włókien celulozowych; są bardziej odporne na kwasy niż na zasady. Włókna białkowe mogą zostać uszkodzone w różnym stopniu zarówno w środowisku silnie, jak i słabo alkalicznym, co może prowadzić do rozkładu. Włókna syntetyczne wykazują na ogół większą odporność chemiczną niż włókna naturalne; na przykład polipropylen i włókno chlorowe wykazują doskonałą odporność na kwasy i zasady.
Gęstość liniowa włókna odnosi się do jego grubości, natomiast długość włókna wskazuje na jego wydłużenie. Włókna tekstylne muszą posiadać określoną gęstość liniową i długość, aby zapewnić przyleganie do siebie i opierać się na tarciu pomiędzy włóknami, które mają być przędzone w przędzę. Dlatego posiadanie odpowiedniej gęstości liniowej i długości jest jednym z niezbędnych warunków obróbki tekstyliów i nadawania produktom walorów praktycznych.
Gęstość liniowa włókien tekstylnych jest ściśle powiązana z właściwościami użytkowymi przędz i tkanin wytwarzanych podczas obróbki tekstyliów. Ogólnie rzecz biorąc, włókna o mniejszej gęstości liniowej i lepszej jednorodności ułatwiają obróbkę tekstyliów i poprawiają jakość produktu. Jeśli chodzi o wpływ gęstości liniowej włókien na właściwości użytkowe tkaniny, tkaniny wykonane z cieńszych włókien są zwykle bardziej miękkie i mają łagodniejszy połysk, co pozwala na tworzenie lekkich tekstyliów. Można z nich także wytwarzać oddychające tkaniny z efektem jedwabiu. Jednakże tkaniny wykonane z drobnych włókien są bardziej podatne na mechacenie i mechacenie, podczas gdy tkaniny z grubych włókien można wykorzystać do tworzenia sztywnych, wytrzymałych i solidnych tekstyliów.
Podobnie długość włókien tekstylnych jest ściśle powiązana z jakością wyrobów tekstylnych. Dłuższe włókna o dobrej jednorodności długości i mniejszej zawartości krótkich włókien są korzystne dla przetwarzania tekstyliów i jakości produktu. W tych samych warunkach dłuższe włókna dają mocniejszą przędzę z bardziej równomiernym wycieraniem i gładką powierzchnią, co prowadzi do powstania tkanin, które są trwałe i atrakcyjne wizualnie, a jednocześnie są mniej podatne na mechacenie i mechacenie. Ponadto, pod warunkiem utrzymania określonej jakości przędzy, dłuższe włókna pozwalają na przędzenie cieńszej przędzy, odpowiedniej do tworzenia lekkich tekstyliów. W przypadku krótszych włókien długość jest często bardziej krytyczna niż gęstość liniowa; na przykład długość jest najważniejszym kryterium klasyfikacji bawełny i ceny.
W przypadku włókien tekstylnych włókna naturalne wykazują zmienność gęstości liniowej i długości, często ze znacznymi różnicami zależnymi od rodzaju włókna i warunków wzrostu. Natomiast włókna chemiczne są wytwarzane sztucznie, a ich gęstość liniowa i długość mogą być kontrolowane i określane w pewnym zakresie zgodnie z wymaganiami przetwarzania i użytkowania.
Przędza masowa jest najpierw przędzona z mieszanki dwóch włókien o różnym stopniu skurczu, a następnie poddawana obróbce parą, gorącym powietrzem lub wrzącą wodą. W tym momencie włókno o większym skurczu znacznie się kurczy i znajduje się w środku przędzy, natomiast włókna o mniejszym skurczu dociskają się do powierzchni, tworząc pętelki. W wyniku tego procesu uzyskuje się puszystą, pulchną i elastyczną przędzę masową.
Gęstość liniowa jest jedną z ważnych właściwości fizycznych i geometrycznych włókien. Wpływa to nie tylko na obróbkę tekstyliów i jakość produktu, ale jest również ściśle powiązane z wydajnością tkaniny. Podobnie gęstość liniowa jest jednym z najważniejszych wskaźników przędzy, ponieważ wpływa na właściwości fizyko-mechaniczne, wyczucie dłoni, styl i inne aspekty tekstyliów. Jest to również ważna podstawa przy projektowaniu tkanin.
Istnieją różne reprezentacje gęstości liniowej włókien i przędzy. Zazwyczaj stosuje się wskaźniki pośrednie proporcjonalne do pola przekroju poprzecznego przędzy, z powszechnie używanymi metrykami, takimi jak teks, liczba metryczna, liczba imperialna i denier.
(1) Włókna naturalne:
BAWEŁNA : Chłonna, miękka.
LNIANA : Łatwo się gniecie; po przetworzeniu chrupiące i oddychające; stosunkowo wysoka cena.
RAMIE : Rodzaj lnianej, grubej przędzy; zwykle używany do zasłon lub tapicerki; jeśli jest używany do odzieży, często zmieszany z lnem.
WEŁNA : Cienka przędza, odporna na mechacenie.
LAMBSWOOL : Grubsza przędza, zwykle zmieszana z akrylem, aby zapobiec deformacji odzieży.
MOHAIR : Puszysta konsystencja, ciepły.
KASZMIR : Drobne włókna, lekkie, miękkie i wygodne w dotyku.
ANGORA : Cienka, luźna przędza; gładka w dotyku i elastyczna, stosunkowo wysoka cena.
JEDWAB : Miękki, o pięknym połysku, bardzo chłonny.
(2) Włókna chemiczne:
RAYON : Bardzo lekki i miękki, często używany na koszulach w kolekcjach.
POLIESTER : Podobny do sztucznego jedwabiu, łatwy w obróbce, odporny na zagniecenia po prasowaniu i stosunkowo niedrogi.
SPANDEX : Naturalnie elastyczny; zazwyczaj mieszane z tkaninami bawełnianymi, wymagające jedynie 5% do 10%, aby zapewnić znaczną elastyczność, zapobiegając deformacjom i blaknięciu; stosunkowo wysoka cena.
NYLON : Całkowicie nie oddychający, sztywny w dotyku; nadaje się do wiatrówek; po zmieszaniu z wełną nadaje odzieży strukturę.
